Wyszukiwarka

Wyszukiwarka

Jesteś tutaj: Start

Strona główna

 

 

 

 

 


Witamy na stronie Szkoły Podstawowej w Zawadach!

 

 

Rys historyczny Zawad i naszej szkoły

 

 

DWÓR wzniesiony w pierwszej połowie XIX w. i niefortunnie rozbudo­wany około 1880 r. W drugiej połowie XIX w. należał do Podczaskich, w XX w. — do Sędzimirów. „Spis alfabetyczny obywateli ziemskich Królestwa Polskiego oraz dóbr przez nich posiadanych", wydany w 1905 r., podaje jako właściciela Zawad koło Szreńska Stanisława Sędzimira. Jak wynika ze „Spisu ziemian Rzeczypospolitej Polskiej w roku 1930" Stani­sław Sędzimir był nadal właścicielem majątku, którego obszar wynosił 770 hektarów. W posiadaniu Sędzimirów Zawady pozostawały do 1939 r. Po drugiej wojnie światowej we dworze ulokowano szkołę, która użytkuje go do dziś. Część dobudowaną około 1880 r. zajęto na mieszkania na­uczycielskie (dziś użytkowana jest w połowie, druga połowa stoi pusta, na wpół zrujnowana). Na użytek szkoły wybudowano tuż przy bramie wjaz­dowej do parku nowy budynek z częścią mieszkalną, w starym dworze znajduje się obecnie (styczeń 1998) magazyn rupieci. Dwór ma cechy klasycyzmu. Jest drewniany, konstrukcji zrębowej, pobielony, stoi na kamienno-ceglanej podmurówce. Wewnątrz ściana konstrukcyjna roz­dzielająca trakty — murowana. Parterowy, wzniesiony na planie prosto­kąta, pośrodku elewacji frontowej (północnej) ma ganek wsparty na czte­rech słupach, zwieńczony trójkątnym szczytem i nakryty dwuspadowym daszkiem. Układ wnętrz dwutraktowy z sienią pośrodku traktu fronto­wego. Dach czterospadowy z bardzo szerokim okapem, kryty eternitem. Część dobudowana później od wschodu jest murowana i otynkowana. Par­terowa, częściowo podpiwniczona. Układ wnętrz dwutraktowy. Dach dwu­spadowy kryty eternitem. Wokół dworu pozostałości parku krajobra­zowego.

Jednak w roku 2012 drewniana część dworku została rozebrana i przewieziona do Luszewa koło Glinojecka, gdzie obecny właściciel pięknie odrestaurował dworek, który teraz jest ozdobą tej miejscowości.

 

 

 

źródło: Taduesz S. Jaroszewski, Marek Gierlach

"Po pałacach i dworach Mazowsza" przewodnik cz.III

wyd. WNT Warszawa1998

 


Przejdź do góry